“จงอย่าหมดกำลังใจ เพียงเพราะว่าคุณไม่ได้รับความสุขปราบปลื้มยินดีปรีดาในความสะดวกสบาย และความมั่นคงปลอดภัยใน ชีวิตชาตินี้”
          ข้อความตอนนี้มาจากโงะโช่ เรื่อง "การเปิดดวงตา"
         ในอีกแง่หนึ่ง ข้อความใน “จดหมายถึงสองพี่น้อง” สอนว่า :          ดูจากจเหมายซึ่ง ชิโจคิงโกะ ได้ส่งไปให้ ไดโชนิน พระพุทธเจาแท้จริงดั้งเดิม ความว่า :           ในอีก โงะโช่ หนึ่ง นิชิเร็น ไดโชนิน เขียนเอาไว้เกี่ยวกับเรื่องความศรัทธาของคนในสมัยนั้น :
         [ การปฏิบัตินั้น คือ การบำเพ็ญพุทธมรรค ศรัทธา ปฏิบัติ และศึกษา ให้ครบถ้วน]
         เหนือสิ่งอื่นใดทั้งหมด ในชีวิตของ ไดโชนิน พระพุทธเจ้าแท้จริงดั้งเดิม นั้นเป็นชีวิตที่เต็มไปด้วยการถูกข่มเหงตามจองล้างอัน ใหญ่ยิ่งเกิดขึ้นแล้วเกิดขึ้นอีก
         สานุศิษย์และผู้เคยสนับสุนของท่าน เริ่มต้นเกิดความสงสัยคิดไปว่าพุทธศาสนาของ ไดโชนิน พระพุทธเจ้าแท้จริงดั้งเดิม ว่าไม่ สอดคล้องตรงกันกับพุทธประสงค์ ดังจะเห็นได้จาก “จดหมายตอบท่าน ฮาขิริ ซาบุโระ” ไดโชนิน ได้กล่าวถึงความสงสัยของพวกเขา :
         ยังมีสานุศิษย์มากมายหลายคนผู้ซึ่ง :
           เหมือนดังที่ นิชิเร็น ไดโชนิน พระพุทธเจ้าแท้จริงดั้งเดิม กล่าวเอาไว้แล้วว่า แท้จริงแล้วก็เป็นเพราะว่าธรรมอันเร้นลับมหัศจรรย์ นั้น
         “ง่ายที่จะยอมรับ แต่ยากที่จะยึดถือ” ยังมีกล่าวเอาไว้ในบทที่ 10 ของ สัทธรรมปุณฑริกสูตร อีกว่า “ยากที่จะเชื่อ ยากที่จะเข้าใจ” และมีกล่าวไว้ในบทที่ 11 “การปรากฏออกมาเป็นจินตภาพอันน่ากลัวน่าเกรงขามของหอรัตนสมบัติ”
         สาเหตุและธรรมชาติของความยากลำบากต่างๆ
         1) สาเหตุของความยากลำบาก ก็คือ ความมืดขั้นมูลฐานซึ่งเป็นรากฐานของความโลภทางโลกียวิสัย เช่น พญามาราธิราชแห่ง สวรรค์ชั้นที่ 6 จะดักซุ่มคอยท่าคนทั้งหลายทั้งปวง อยู่ในทุกหนทุกแห่งทั้ง ภายใน และ ภายนอก มันจะทำหน้าที่ออกมาในวิถีทางต่างๆ มากมายหลายทาง :
            1.1 เพื่อกีดกันไม่ให้มีการปฏิบัติศรัทธาต่อไป
            1.2 เพื่อคอยขัดขวางคนผู้นั้น ไม่ให้สะสมคุณธรรมซึ่งได้มาจากการเทิดทูนบูชายอมมอบตัวให้แก่ สัทธรรมปุณฑริกสูตร
            1.3 คอยข่มขู่ ผู้อุทิศตัวให้แก่ ธรรมอันเร้นลับมหัศจรรย์
            1.4 รังเกียจ และเกลียดการบรรลุพุทธภาวะ
            1.5 คอยทรมาน ข่มเหง ตามจองล้าง ผู้นับถือทั้งหลาย ใน ธรรมนิพนธ์ เรื่อง “การตอบแทนบุญคุณ” ไดโชนิน พระพุทธเจ้า แท้จริงดั้งเดิม บรรยายเรื่องนี้เอาไว้ว่าเป็นเสมือน “การทำสงครามระหว่าง พระพุทธเจ้า และ ราชาแห่งมาร”